| ნომერი | ტექსტი | ||
|---|---|---|---|
| 2 | ხოლო იოვანეს რაჲ ესმნეს საპყრობილესა შინა საქმენი ქრისტესნი, მიავლინნა ორნი მოწაფენი თჳსნი | ||
| 3 | და ჰრქუა: შენ ხარა მომავალი იგი, ანუ სხუასა მოველოდით? | ||
| 4 | ხოლო იესუ მიუგო და ჰრქუა მათ: მივედით და უთხართ იოვანეს, რომელი გესმის და ჰხედავთ: | ||
| 5 | ბრმანი აღიხილვენ, მკელობელნი ვლენან, კეთროვანნი განწმდებიან, და ყრუთა ესმის, და მკუდარნი აღდგებიან, და გლახაკთა ეხარების, | ||
| 6 | და ნეტარ არს, რომელი არა დაბრკოლდეს ჩემდა მომართ. | ||
| 14 | ხოლო ფარისეველნი იგი გამოვიდეს და ზრახვა-ყვეს მისთჳს, რაჲთა წარწყმიდონ იგი. | ||
| 7 | და ვითარცა ესენი წარვიდეს, იწყო იესუ სიტყუად ერსა მას იოვანესთჳს: რაჲსა გამოხუედით უდაბნოდ ხილვად? ლერწმისა, ქარისაგან შერყეულისა? | ||
| 8 | არამედ რაჲსა გამოხუედით ხილვად? – კაცისა, ჩჩჳლითა სამოსლითა შემოსილისა? – აჰა-ესერა, რომელნი ჩჩჳლითა სამოსლითა შემოსილ-არიან, სახლთა შინა სამეუფოთა არიან. | ||
| 9 | არამედ რაჲსა გამოხუედით ხილვად? – წინაჲსწარმეტყუელისა? – ჰე, – გეტყჳ თქუენ, – და უმეტეს წინაჲსწარმეტყუელისა! | ||
| 10 | რამეთუ ესე არს, რომლისათჳს წერილ-არს: აჰა-ესერა, წარვავლინო ანგელოზი ჩემი წინაშე შენსა, რომელმან განჰმზადნეს გზანი შენნი წინაშე პირსა შენსა. | ||
| 11 | ამენ გეტყჳ თქუენ: არა აღდგომილ-არს ნაშობთაგანი დედათაჲ უფროჲს იოვანეს ნათლისმცემელისა. ხოლო უმცირესი სასუფეველსა ცათასა უფროჲს მისა არს. | ||
| 12 | რამეთუ დღითგან იოვანე ნათლისმცემელისაჲთ ვიდრე აქამომდე სასუფეველი ცათაჲ იიძულების, და რომელნი აიძულებდენ, მათ მიიტაცონ იგი. | ||
| 28 | და განჴდა ჰანბავი მისი ყოველსა მას სოფლებსა გალილეაჲსასა. | ||
| 29 | და მიერ შესაკრებელით გამოვიდა და მოვიდა სახლსა სიმონისსა და ანდრეაჲსსა იოვანეს და იაკობის თანა. | ||
| 30 | ხოლო სიდედრი სიმონისი დავრდომილ იყო მჴურვალებითა. და უთხრეს იესუს მისთჳს. | ||
| 31 | და მოვიდა და უპყრა ჴელი მისი და აღადგინა იგი; და მეყსეულად დაუტევა იგი მჴურვალებამან მან, და აღდგა და ჰმსახურებდა მათ. | ||
| 32 | და ვითარ შემწუხრდებოდა, და მზჱ დაჰვიდოდა, მოჰყვანდეს მისა ყოველნი სნეულნი და ეშმაკეულნი. | ||
| 33 | და ყოველი ქალაქი შეკრებულ იყო წინაშე კართა. | ||
| 34 | და განკურნნა ყოველნი ბოროტთაგან სენთა და თითოსახეთაგან სნეულებათა და ეშმაკნი მრავალნი განასხნა და არა უტევებდა სიტყუად ეშმაკთა მათ, რამეთუ იცოდეს იგი, ვითარმედ ქრისტე არს. | ||
| 21 | ვაჲ შენდა, ქორაზინ, და ვაჲ შენდა, ბეთსაიდა! რამეთუ ტჳროსს თუმცა და სიდონს იქმნნეს ძალნი, რომელნი იქმნნეს თქუენ შორის, მაშინვე სამემცა ძაძითა ნაცარსა ზედა მსხდომარეთა შეინანეს. |