| ნომერი | ტექსტი | ||
|---|---|---|---|
| 30 | იყო შორს მათგან კოლტი ღორთაჲ მძოვარი. | ||
| 31 | ხოლო ეშმაკნი იგი ევედრებოდეს მას და ეტყოდეს: უკუეთუ განგუასხამ ჩუენ, მიბრძანე ჩუენ მისლვად კოლტსა იმას ღორთასა. | ||
| 32 | და ჰრქუა მათ: მივედით! ხოლო იგინი განვიდეს კაცთა მათგან და მიიმართეს კოლტსა მას ღორთასა. და მიიმართა ყოველმან კოლტმან ღორთამან კბოდესა მას ზღჳსასა და მოსწყდეს იგინი წყალთა მათ შინა. | ||
| 33 | ხოლო მწყემსნი იგი ივლტოდეს და წარვიდეს ქალაქად და უთხრეს ყოველივე ეშმაკეულთა მათთჳს. | ||
| 34 | მაშინ ყოველი იგი ქალაქი გამოვიდა შემთხუევად იესუჲსა. და იხილეს იგი და ევედრებოდეს, რაჲთა წარვიდეს საზღვართა მათთაგან. | ||
| 1 | და შევიდა ნავსა და წიაღჴდა და მოვიდა თჳსა ქალაქად. | ||
| 2 | მაშინ მოართუეს მას განრღუეული ცხედარსა ზედა მდებარე. და იხილა იესუ სარწმუნოებაჲ მათი და ჰრქუა განრღუეულსა მას: ნუ გეშინინ, შვილო, მიგეტევნენ შენ ცოდვანი შენნი. | ||
| 9 | და იყო, მათ დღეთა შინა მოვიდა იესუ ნაზარეთით გალილეაჲსაჲთ და ნათელ-იღო იოვანესგან იორდანესა. | ||
| 7 | ამისთჳს დაუტეოს კაცმან მამაჲ თჳსი და დედაჲ თჳსი და შეეყოს ცოლსა თჳსსა, | ||
| 4 | იცნოდა იესუ ზრახვანი მათნი და ჰრქუა მათ: რაჲსა თქუენ ბოროტსა ჰზრახავთ გულთა შინა თქუენთა? | ||
| 5 | რაჲ უადვილეს არს სიტყუად: მიგეტევნენ შენ ცოდვანი შენნი, ანუ სიტყუად: აღდეგ და ვიდოდე? | ||
| 6 | ხოლო რაჲთა უწყოდით, რამეთუ ჴელმწიფებაჲ აქუს ძჱსა კაცისასა ქუეყანასა ზედა მიტევებად ცოდვათა, – მაშინ ჰრქუა განრღუეულსა მას: აღდეგ, აღიღე ცხედარი შენი და წარვედ სახედ შენდა! | ||
| 7 | და იგი მეყსეულად აღდგა და წარვიდა სახედ თჳსა. | ||
| 8 | იხილა რაჲ ესე ერმან მან, დაუკჳრდა და ადიდებდეს ღმერთსა, რომელმან მოსცა ესევითარი ჴელმწიფებაჲ კაცთა. | ||
| 9 | და წარვიდოდა მიერ იესუ და იხილა კაცი, რომელი ჯდა საზუერესა, – მატთეოს სახელი მისი, – და ჰრქუა მას: მომდევდი მე! – და აღდგა და მისდევდა მას. | ||
| 10 | და იყო, ჯდა რაჲ იგი ინაჴით სახლსა შინა, და მრავალნი მეზუერენი და ცოდვილნი თანასხდეს ინაჴით იესუჲს თანა და მოწაფეთა მისთა თანა. | ||
| 10 | და მეყსეულად აღმოსლვასა მისსა მიერ წყლით იხილნა ცანი განხუმულნი და სული ღმრთისაჲ გარდამომავალი, ვითარცა ტრედი, მის ზედა. | ||
| 11 | და ჴმაჲ იყო ზეცით: შენ ხარ ძე ჩემი საყუარელი, შენ სათნო-გიყავ. | ||
| 12 | და მეყსეულად სულმან განიყვანა იგი უდაბნოდ. | ||
| 13 | და იყო მუნ ორმეოც დღე და გამოიცადებოდა ეშმაკისაგან და იყო მჴეცთა თანა, და ანგელოზნი ჰმსახურებდეს მას. |